Bilgisayarla ilk tanışmam 1997 yılına denk geliyor. O zamanlar bilgisayar dediğin şey bugünkü gibi herkesin cebinde, evinde, elinin altında olan bir şey değildi. Biraz merak, biraz kurcalama, biraz da bozup yeniden düzeltme işiydi.
2000 yılında askerdeyken bu merak iyice arttı. Milenyumun ilk askeri olarak haberciliğini yaptığım Albayın bilgisayarını bozarak kendimi geliştirmeye başladım desem, çok da abartmış olmam. Zaman zaman Albayım beni Japonya’da adını bile doğru düzgün söyleyemediğim bir tabura sürmekle tehdit ederdi. Ama ne yapayım, bilgisayarın çekim gücü vardı. İnsan bir kere o dünyanın içine girince kolay kolay çıkamıyor.
2004 yılından itibaren internetin içinde yarı amatör, yarı profesyonel şekilde yer almaya başladım. Bloglar açtım, siteler kurdum, denedim, bozdum, yeniden yaptım. 2004 ile 2010 yılları arasında geçimimi tamamen internetten kazandım. O dönem için bu bana göre ciddi bir tecrübeydi. Çünkü o zaman internet bugünkü gibi eline hazır gelen bir şey değildi. Biraz emek, biraz sabır, biraz da inat istiyordu.
2012 yılında memurluk hayatım başladı ve hâlâ devam ediyor. Bu süreçte internetten tamamen kopmadım ama eski yoğunluğum da kalmadı. Önce iş düzeni değişti, sonra hayatın kendi koşuşturması geldi. İnsan fark etmeden bazı şeyleri kenara bırakıyor. Sonra yıllar geçince dönüp bakıyor; “Ben bunu niye bıraktım?” diye kendi kendine soruyor.
2026 yılı itibariyle Android oyun ve uygulamaları yapmaya başladım. Bunun yanında bloglarıma da yeniden yazı yazmaya karar verdim. Sayısız blog sitem oldu ama ilk defa kendi adıma bir blog açıyorum. İşin garip tarafı, bu kadar yıl internetin içinde olup da bunu şimdi yapmam biraz geç kalmışlık gibi geliyor.
Ama geç olsun, güç olmasın derler ya; biraz da öyle bakıyorum.
Burada bazen eski internet günlerinden bahsederim, bazen yeni denemelerimden. Bazen de hiç hesapta yokken aklıma takılan sıradan bir meseleden. Hepsini tek tek anlatmaya kalksam yazı uzar gider. Şimdilik ana hikâye bu.
Bakalım, gecikmişliği telafi edebilecek miyiz.
Yorum Yaz